Zamansızlıkla Dolu Bir Sandık: Kırkambarın Sessiz Hafızası

“Her insanın içinde sakladığı bir kırkambar vardır; eşyadan çok hatıralarla, sesten çok sessizlikle, görünenden çok hissedilenle dolu bir yer…”

Eskilerin çoğu, yenilerin hemen hepsi kırkambar nedir bilmezler. Kırkambar; toplanıp bir araya getirilen ve sonra da paylaşılan her şeydir. Bunlar emek olabilir, yiyecek olabilir, bilgi v.s… olabilir…

Kırk ambar… İçinde ne ararsan var. Belki eski bir kitabın arasında unutulmuş bir mektup, belki çocukluk oyuncağından kopmuş bir parça. Ne olduğunu tam olarak bilmezsin ama bildiğin bir şey vardır: her köşesinde ayrı bir dünya saklıdır.

Kırk ambar bazen bir kitap gibidir; kapağını açtığında seni içine çeken bir hikâyesi olur. Bazen de hafızanın ta kendisi… Ne zaman içine dalsan, geçmişten bugüne kadar biriktirdiğin anılar çıkar karşına. Karmaşık ama tanıdık. Dağınık ama sıcak.

Bu yüzden kırk ambar aslında sadece bir eşya yığını değildir. O, yaşanmışlıkların, saklananların ve belki de unutulmak istenmeyenlerin mekânıdır. Herkesin bir kırk ambara ihtiyacı vardır. Kimi onu zihninde taşır, kimi evinin bir köşesinde. Ama mutlaka vardır.

Ve ne gariptir, bazen kaybettiğimizi sandığımız bir şeyi, yıllar sonra o kırk ambarın bir köşesinde buluveririz. İşte o an, sadece eşyayı değil, kendimizi de biraz buluruz.

“Kırk ambarın kapısını her açışımızda, biraz kendimize, biraz da unuttuğumuz bir zamana rastlarız.”

TURHAN DURGUN